توکن شخصی و OAuth

توکن دسترسی شخصی (PAT)#

توکن شخصی روش ساده برای دسترسی اسکریپت‌ها و سرویس‌هاست.

تنظیمات حساب ← توکن دسترسی شخصی ← ساخت توکن.
نام بدهید و تاریخ انقضا را مشخص کنید.
دامنهٔ دسترسی (scope) را حداقلی انتخاب کنید؛ مثلاً فقط خواندن/نوشتن رکورد یک پروژه.
توکن را همان لحظه کپی کنید. بعداً دوباره نمایش داده نمی‌شود.

Authorization: Bearer <TOKEN>

برای ابزارهای مختلف، توکن مجوزهایی را دارد که خودتان در ساخت داده‌اید؛ پس هر توکن را برای یک کار مشخص بسازید.

اگر می‌خواهید یک برنامهٔ شخص ثالث از طرف کاربران مباشر به داده‌ها دسترسی بگیرد، برنامهٔ OAuth بسازید:

تنظیمات ← برنامه‌های OAuth ← ساخت برنامه.
نام، توضیح، نشانی وب‌سایت و آدرس بازگشت (redirect URI) را بنویسید.
شناسه (Client ID) و رمز (Client Secret) را دریافت کنید.
جریان استاندارد Authorization Code را پیاده‌سازی کنید؛ کاربر دسترسی‌های درخواستی را تأیید می‌کند.

رمز برنامه را فقط در سرور نگه دارید.

دستیار هوشمند و اتوماسیون‌ها با توکن موقت و محدود کار می‌کنند و نیازی به توکن شخصی شما ندارند. دسترسی هر ربات یا برنامه را در ماتریس دسترسی بسنجید.